Mythe van de Oerzonde

  • Beschrijving

Door Sander Viergever

'In jullie mythologie wordt Eva afgeschilderd als het kwaad, de verleidster die van de appel at, van de kennis van goed en kwaad, en Adam ertoe overhaalde hetzelfde te doen. Sinds mensheugenis wordt dit verhaal gebruikt om de vrouw als de ondergang van de man af te schilderen, hetgeen geresulteerd heeft in allerlei verwrongen realiteiten, seksuele voorstellingen en verwarringen.' - Gesprekken met God 1:61 -

De oerzonde bestaat dan ook niet, de oerzonde is eigenlijk de grootste opzichzelf staande verheffenis van de mens. Sinds de oerzonde kunnen we waarnemelijk ondervinden, ervaren wat het is om de ervaring van liefde te hebben. De oerzonde is dan ook niet - zoals Gesprekken met God het zegt de oerzonde maar in feite de oerzegen. Sinds de oerzegen kunnen we hoe dan ook kiezen, de oerzegen houd in dat er een relatief kader is geschapen waarbij de mens kan kiezen tussen bewustzijn van liefde of het bewustzijn van dat wat niet liefde is. Adam en Eva hebben de mogelijkheid geschapen dat wij mensen hoe dan ook kunnen kiezen. De mens heeft haar bewustzijn verhoogd, kennis verkregen van liefde - want je weet pas wat liefde is als er in de contextuele ruimte ook dat is wat niet liefde is, en heeft de mens bewustzijn verkregen dat zij leeft, en dus eigenlijk dat doodgaan ook bestaat, niet in de letterlijke zin maar wel als zijnde Fysiek tijdelijk omhulsel dat we allen dragen. Beschouw de oerzegen dan ook een moment uit de aardse geschiedenis waarbij de mens opsteeg tot een hoger bewustzijn dan de dieren en zelfbewust werd.

Gesprekken met God vertelt ons dat wij menselijke spirituele wezens geëvolueerd zijn, we zijn als het ware uit de zee gekropen en hebben ons door de miljoenen jaren verder ontwikkeld tot staande wezens.

Ons is, vaak door Oude Theologische boeken verteld dat de mens van nature geneigd is om te zondigen, dat zondigen onze ware natuur is. Dit vind ik jammer, want ik geloof dat de ware aard van de mens, van ieder mens is, om het eigen Zelf en elkander lief te hebben. Dat het ons vaak niet lukt lief te hebben, komt omdat we vaak vergeten zijn wie we zijn. Maar we zijn in ontwikkeling. Ieder mens wilt niets liever dan liefdevol in verbinding zijn met God, met elkaar, met het Leven. Ieder mens die gelooft dat de mens van nature slecht is en geneigd is tot het plegen van toorn en zonde, zou eens op een dieper niveau met andere mensen zich moeten verbinden, zou eens dieper in de ziel van een ander persoon moeten kijken, dan zal diegene daar slechts pure Liefde, Schoonheid en Perfectie vinden.

Wij zijn niet kleiner dan God, God is groter dan ons. Ook ieder van ons is tot dezelfde wonderen in staat als Jezus, het enige wat nodig is om dit te begrijpen is puur verlangen en een puur toewijding te worden en te zijn wie je werkelijk bent, dit is een proces dat nooit eindigt, je wordt prachtiger en prachtiger, krachtiger en krachtiger naarmate je werkelijk wordt wie je Bent. Je weet dit, ontken jezelf dan ook niet langer. Maar dit vraagt wel een werkelijk bereid zijn.

God heeft zichzelf niet van ons afgescheiden zoals de Oude Theologie dit suggereert, God is op alle momenten bij ons, God is één met al het Leven. We kunnen dus één worden met God.